PORTAL POLONII - POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA <





HISTORIA - KULTURA
KOMPENDIUM WIEDZY DLA POLONII I POLAKÓW ZA GRANICĄ

Liczba publikacji o historii i kulturze polskiej:   1579





SZUKAJ W HISTORII I KULTURZE







1831-02-07     0000-00-00

Uchwała o barwach narodowych 1831 roku

7 lutego 1831 r. Sejm Królestwa Polskiego na wniosek posła Walentego Zwierkowskiego wiceprezesa Towarzystwa Patriotycznego przyjął uchwałę o barwach narodowych, które „stanowić będą kolory herbu Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, to jest kolor biały z czerwonym”. Ustawa jako pierwsza normowała kwestię polskich barw narodowych i w zgodzie z prawami heraldyki odwoływała się do tradycji Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

W symbolice polskiej flagi - biel pochodzi od bieli orła, będącego godłem Polski oraz bieli Pogoni – rycerza galopującego na koniu, będącego godłem Litwy. Oba te godła znajdują się na czerwonych tłach tarcz herbowych.

Długa była droga do przyjęcia takiej symboliki, która narodziła się w początkach naszego państwa i ściśle była związana ze zwyczajami wojennymi. Początkowo płaty różnobarwnej materii osadzane na włóczniach służyły do przekazywania sygnałów i rozkazów. Później nabrały znaczenia symbolicznego.

Po nałożeniu na nie herbów stały się proporcami i chorągwiami, stanowiącymi symbole władzy monarszej. O tym, że chorągiew z Orłem Białym była znakiem państwa polskiego, zaświadcza pieczęć z roku 1290 księcia Przemysława II, który nawet na krótko nałożył koronę królewską. Podobnie było w czasach panowania Władysława Łokietka. Z czasem w Królestwie Polskim wykształciła się chorągiew państwowa z wizerunkiem Orła Białego w koronie na czerwonym płacie i przysługiwała tylko królowi. Przez ponad 200 lat w takim kształcie była znakiem Korony Królestwa Polskiego.

W XVI wieku (po Unii Lubelskiej) pojawiają po raz pierwszy chorągwie z herbem Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Obok wizerunku Orła Białego znalazła się litewska Pogoń. W początkach XVIII wieku kształtowały się chorągwie i sztandary wojskowe, na których dominowała biel i czerwień. W tym samym czasie król August II wprowadził w wojsku białe kokardy noszone na kapeluszach i czapkach. Za panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego wojsko zaczęło stosować kokardy biało – czerwone.

Jako barwy narodowe biel i czerwień pojawiły się po raz pierwszy w 1792 roku, w czasie obchodów I rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. W wojskach Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego przywrócono białe kokardy na nakryciach głowy.

Podczas uchwalania Konstytucji 3 Maja Biało-czerwone barwy pojawiły się masowo na ulicach, jednak sprawa narodowej kolorystyki nie była wtedy w żaden sposób skodyfikowana. Biel i czerwień w naturalny sposób związana była od dawna z Rzeczpospolitą, nawiązując bezpośrednio do białego orła na czerwonym polu. Kiedy wybuchło Powstanie Listopadowe postanowiono uregulować tę sprawę. Sejm podjął uchwałę, która zwierała dwa artykuły mówiące o kokardzie narodowej i pokazujące, że można je nosić tam, gdzie ją zazwyczaj noszono. zatwierdzono w ten sposób jedynie istniejący stan rzeczy.

Artykuł 1.
Kokardę Narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego, to jest kolor biały z czerwonym.
Artykuł 2.
Wszyscy Polacy, a mianowicie Wojsko Polskie te kolory nosić mają w miejscu gdzie takowe oznaki dotąd noszonymi były.”
Przyjęto na posiedzeniu Izby Poselskiej dnia 7 lutego 1831 roku.”

Po odzyskaniu niepodległości barwy narodowe uchwalił Sejm Ustawodawczy odrodzonej Polski 1 sierpnia 1919. W ustawie podano: “Za barwy Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się kolor biały i czerwony, w podłużnych pasach, równoległych, z których górny – biały, dolny zaś – czerwony.” Tą samą ustawą określony został wizerunek flagi głowy państwa, flagi marynarki handlowej i polskich przedstawicielstw dyplomatycznych, bandery Marynarki Wojennej oraz wzory chorągwi pułków piechoty i sztandarów pułków kawalerii.

Prezydent RP w 1927 roku w swoim rozporządzeniu ustanowił nowy kształt godła państwowego oraz doprecyzował barwę czerwieni na kolor „cynobru” oraz ustalił wizerunek flagi prezydenckiej. W 1935 roku okryto nią trumnę Marszałka Józefa Piłsudskiego. W Drugiej Rzeczpospolitej biało – czerwona flaga symbolizowała tożsamość narodową, suwerenność i niepodległość państwa polskiego.

20 lutego 2004 roku w celu pogłębienia wartości, jakie niosą polskie barwy narodowe, Sejm RP ustanowił 2 maja Dniem Flagi Rzeczypospolitej Polskiej.








COPYRIGHT

KOPIOWANIE MATERIAŁÓW ZAWARTYCH W PORTALU ZABRONIONE

Wszelkie materiały zamieszczone w niniejszym Portalu chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych. Materiały te mogą być wykorzystywane wyłącznie na postawie stosownych umów licencyjnych. Jakiekolwiek ich wykorzystywanie przez użytkowników Portalu, poza przewidzianymi przez przepisy prawa wyjątkami, w szczególności dozwolonym użytkiem osobistym, bez ważnej umowy licencyjnej jest zabronione.