WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

Po wczorajszym, pełnym wzruszeń koncercie dzisiaj nadszedł czas na pogłębiony namysł nad historią, losami deportowanych rodaków oraz ich obecnej sytuacji, zarówno w kategorii opisowej jak i szans jakie stwarza im państwo polskie współcześnie.

W białostockim Muzeum Pamięci Sybiru – partnera projektu, Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” zorganizowało konferencję na którą zaprosiło naukowców, badaczy historii tamtych dni oraz wynikających z tego konsekwencji dla polskiego narodu oraz osoby dzisiaj wspierające Polaków w Kazachstanie lub repatriantów, którzy zdecydowali się powrócić do ojczyzny z kraju zesłania ich przodków.

Po słowach wstępu które wygłosiła wiceprezes Zarządu Krajowego Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” Zenka Bańkowska oraz Monika Szarejko kierownik Działu Wystaw Muzeum Pamięci Sybiru referat wprowadzający – „Historia deportacji Polaków do Kazachstanu” - wygłosił prof. Mikołaj Iwanow. Zauważył m.in. że wywózki Polaków do Kazachstanu z lat 30. i 40. XX wieku były zaplanowaną operacją totalitarnego aparatu ZSRR, mającą na celu zniszczenie polskiej tożsamości narodowej. Podkreślił przy tym, że mimo nieludzkich warunków i dramatycznych strat, deportowani zdołali zachować swoją kulturę, wiarę oraz pamięć o ojczyźnie. W pierwszym panelu dyskusyjnym wzięli udział naukowcy prof. Mikołaj Iwanow z Uniwersytetu Opolskiego, prof. Zdzisław Julian Winnicki z Uniwersytetu Wrocławskiego oraz dr Marek Kietliński - Dyrektor Archiwum Państwowego w Białymstoku. Moderowania podjął się dr Dmitriy Panto z Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Drugą część konferencji wypełnił temat „Droga do Ojczyzny Przodków”. Swoimi doświadczeniami, spostrzeżeniami podzieliły się Janina Kuzmina i Valeria Veselskaia z Centrum Pomocy Repatriantom w Warszawie, Katarzyna Ostrowska prezes Związku Polaków w Kazachstanie oraz Justyna Całczyńska – nauczycielka języka polskiego i polskiej kultury w Kazachstanie. relegentki omówiły wyzwania oraz praktyczne aspekty powrotu potomków polskich zesłańców z Kazachstanu do Polski, dzieląc się doświadczeniami z zakresu adaptacji społecznej i organizacyjnej. Podkreśliły przy tym kluczową rolę nauki języka polskiego, pielęgnowania tradycji oraz wsparcia ze strony instytucji i organizacji polonijnych w procesie integracji z ojczyzną przodków.

Reprezentujący Senat RP Robert Tyszkiewicz przekazał uczestnikom konferencji życzenia owocnych obrad i deklarację wszelkiej niezbędnej pomocy wyrażone przez Marszałek Senatu RP Małgorzatę Kidawę-Błońśka oraz podkreślił, że wsparcie dla potomków polskich zesłańców w Kazachstanie oraz ułatwianie im powrotu do kraju stanowi dla państwa polskiego nie tylko obowiązek prawny, ale przede wszystkim spłatę historycznego długu wdzięczności. Wskazał, że Senat nieustannie dąży do usprawniania procesów repatriacyjnych oraz stwarzania młodemu pokoleniu realnych szans na edukację i rozwój w Ojczyźnie. Zaznaczył, że polska polityka wobec rodaków ze Wschodu musi opierać się na wieloaspektowym wsparciu – od pielęgnowania polskiej tożsamości na miejscu po pomoc w integracji społecznej i zawodowej w Polsce.

Dodać należy, że Robert Tyszkiewicz posiada osobiste powiązania z historią deportacji – jego matka Anastazja oraz ciotka Janina przeżyły zsyłkę w głąb ZSRR. Polityk wielokrotnie podkreślał, że pamięć o traumatycznych losach jego najbliższych ukształtowała jego powołanie oraz osobiste zobowiązanie do walki o pamięć o Sybirakach i systemowe wspieranie Polaków na Wschodzie. Organizatorzy i uczestnicy podkreślili, że konferencja nie wyczerpuje tak złożonego i ważnego tematu, stanowiąc jedynie kolejny impuls do dalszych badań, dyskusji oraz podejmowania konkretnych działań na rzecz wsparcia repatriantów. Pamięć o historii deportacji oraz troska o losy Polaków na Wschodzie pozostają żywym zobowiązaniem, które wymaga ciągłej uwagi ze strony państwa i społeczeństwa.

PATRONAT MEDIALNY
ZDJĘCIA/OPRACOWANIE/TEKST NA LICENCJI CC BY-ND
POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.