WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

Przed 50 laty mieszkańcy Koleśnik Irena i Władysław Mickiewiczowie powiedzieli sobie sakramentalne „tak”. W ubiegłym tygodniu świętowali Złote Gody. Z okazji pięknego jubileuszu 30 października jubilatów odwiedzili wicemer rejonu solecznickiego Waldemar Śliżewski, zastępczyni kierowniczki wydziału opieki społecznej i ochrony zdrowia administracji samorządu Galina Rogoża, starosta gminy koleśnickiej Danuta Wilbik oraz specjalistka starostwa Olga Suchocka.

- Państwa jubileusz jest ważny nie tylko jako część historii Waszej rodziny, ale również jako część życia rejonu. Długie wspólne życie jest symbolem szczęścia. Budując wspólną przyszłość, pokazaliście, że razem można wiele osiągnąć. Macie siebie nawzajem, a los sprawił, że Wasze uczucia są głębokie, a podjęte decyzje okazały się słuszne. Dziś świętujemy razem z Państwem i dziękujemy za pielęgnowanie wartości rodzinnych. Życzymy zdrowia, pomyślności oraz spełnienia wszystkich marzeń. Niech Wasza wspólna droga nadal będzie pełna optymizmu i pozwala realizować wszystkie plany – powiedział wicemer Waldemar Śliżewski.

Jak podkreśliła starosta gminy Danuta Wilbik, państwo Mickiewiczowie są aktywnymi członkami lokalnej społeczności, ludźmi przyjaznymi i pielęgnującymi tradycje dobrego sąsiedztwa. Wyraziła nadzieję, że przykład tej rodziny będzie inspiracją dla wszystkich rodzin w gminie do pielęgnowania tradycyjnych wartości rodzinnych.

Irena i Władysław Mickiewiczowie rozpoczęli wspólną drogę życiową od pięknego ślubu. Związek cywilny zawarli w Urzędzie Stanu Cywilnego w Wilnie, natomiast przysięgę małżeńską przed Bogiem złożyli w kościele w Oranach (Varėna).

Poznali się na długo przed tym, zanim wpadli sobie w oko. Po ukończeniu ośmiu klas pani Irena przyjechała do Wilna, aby pracować i kontynuować naukę. Zatrudniła się w stołówce zakładów „Aparatura Paliwowa” („Kuro aparatūra”), gdzie często spotykała wzrokiem młodego, przystojnego mężczyznę. Był nieco starszy i miał już za sobą obowiązkową służbę wojskową.

Na dobre ich drogi połączyły się jednak kilka lat później, gdy oboje jechali tym samym trolejbusem, ale wysiedli na różnych przystankach. Podczas jednego z kolejnych spotkań Władysław nie wysiadł na swoim przystanku, lecz pojechał dalej razem z Ireną. Nieco ponad rok później zakochani wymienili się złotymi obrączkami.

Po ślubie pan Władysław postanowił zdobyć wyższe wykształcenie. Po uzyskaniu dyplomu otrzymał propozycję pracy w Koleśnikach. Przyjechał tam z młodą żoną i dwoma córkami – Nijolą i Jolantą. Nieco później na świat przyszedł syn Rimas. Początkowo młoda rodzina zamieszkała w trzypokojowym mieszkaniu nad przychodnią, a następnie przeprowadziła się do nowego domu, w którym mieszka do dziś.

Zapytana, czy nie bała się wyjść za mąż, pani Irena z przekonaniem odpowiada, że podejmowała tę decyzję ze świadomością, iż właśnie z Władysławem chce założyć rodzinę.

- Kochałam go i ufałam mu, dlatego się nie bałam – przyznaje.

Oboje z uśmiechem wspominają, że obrączki, suknię ślubną, a nawet groszek z majonezem kupowali w 1976 roku na specjalne talony dla nowożeńców. Zbiegło się tak, że w październiku pani Irena obchodziła nie tylko urodziny i imieniny, ale również wychodziła za mąż. Nic więc dziwnego, że szczególnie lubi jesień.

- Dziś czasami myślę, że życie minęło bardzo szybko. Jednak kiedy patrzę na dzieci, przypominam sobie, ile się wydarzyło – mówi pan Władysław.

Po zamieszkaniu w Koleśnikach państwo Mickiewiczowie, oprócz pracy zawodowej, podobnie jak większość mieszkańców, prowadzili gospodarstwo rolne. W codziennych obowiązkach rodzicom pomagała trójka dzieci. Dziś, już dorosłe, układają sobie życie w stolicy i obdarzyły dziadków czworgiem wnuczek. Obrazy jednej z nich zdobią ściany domu Mickiewiczów.

Przed tygodniem Irena i Władysław Mickiewiczowie odnowili przysięgę małżeńską w kościele w Koleśnikach.

- Chciałam, żebyśmy skromnie pomodlili się za naszą rodzinę, jednak ksiądz proboszcz Renald Kuczko powiedział, że nasz jubileusz jest również częścią historii kościoła – opowiada pani Irena.

Złote Gody Ireny i Władysława Mickiewiczów to nie tylko piękny jubileusz, ale przede wszystkim historia miłości, szacunku, oddania i umiejętności codziennego wybierania siebie nawzajem.

Niech nadal będą Państwo dla siebie oparciem i bezpieczną przystanią w obliczu wszelkich życiowych przeciwności. Niech cieszą Państwa wspólne wspomnienia, rodzinne spotkania oraz uśmiechy dzieci i wnuczek. Życzymy, aby nigdy nie zabrakło Państwu rodzinnego ciepła i radości!

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.
NA PODSTAWIE: Samorząd Rejonu Solecznickiego