WIADOMOŚCI
Polonijna Agencja Informacyjna

1 listopada 2026 roku, zgodnie z wieloletnią tradycją, uczniowie, nauczyciele oraz rodzice ze Szkoły Polskiej im. Adama Mickiewicza przy Ambasadzie RP w Paryżu wzięli udział w uroczystościach Wszystkich Świętych na cmentarzu Les Champeaux w Montmorency. Społeczność szkolną reprezentował poczet sztandarowy z udziałem uczniów Wiktorii Magdy, Amelii Puzio i Alana Puzio pod opieką nauczycielki wiedzy o Polsce pani Amelii Ciepieli.

Wspólna modlitwa, Msza Święta polowa oraz złożenie wieńców na mogiłach wybitnych Polaków stanowiły wyraz międzypokoleniowej pamięci i szacunku dla narodowego dziedzictwa we Francji.

GENEZA I HISTORIA „POLSKIEGO PANTEONU” WE FRANCJI

Cmentarz w Montmorency (Cimetière des Champeaux), malowniczo położony około 15 kilometrów na północ od Paryża, to najważniejsza polska nekropolia poza granicami kraju, określana mianem „Polskiego Panteonu” lub „Wawelu Emigracji”. Jej historia jako polskiego miejsca pamięci rozpoczęła się w pierwszej połowie XIX wieku, tuż po upadku Powstania Listopadowego w 1831 roku.

Wówczas to tysiące polskich żołnierzy, polityków, pisarzy i artystów opuściło Ojczyznę, tworząc nurt tzw. Wielkiej Emigracji. Montmorency stało się ulubionym miejscem wypoczynku i spotkań polskiej elity, związanej z ośrodkiem politycznym Hôtel Lambert oraz Towarzystwem Historyczno-Literackim w Paryżu. Pierwszym wybitnym Polakiem pochowanym na tym cmentarzu był generał Karol Kniaziewicz, bohater walk niepodległościowych i współtwórca Legionów Polskich we Włoszech, zmarły w 1842 roku. Wkrótce obok niego spoczął jego przyjaciel, literat i mąż stanu Julian Ursyn Niemcewicz.

Z biegiem dekad nekropolia Les Champeaux stała się duchową stolicą polskiego wychodźstwa. To tutaj spoczywały prochy największych twórców polskiego romantyzmu i działaczy niepodległościowych, w tym Cypriana Kamila Norwida (początkowo pochowanego w zbiorowej mogile w Ivry, a następnie przeniesionego do Montmorency), rzeźbiarza Cypriana Godebskiego, a także przedstawicieli zasłużonych rodów emigracyjnych i powojennej emigracji niepodległościowej.

SYMBOLE PAMIĘCI: ADAM MICKIEWICZ I SPOŁECZNOŚĆ SZKOLNA

Wśród kilkuset polskich mogił szczególne miejsce w historii nekropolii zajmuje grobowiec rodziny Mickiewiczów. Gdy w grudniu 1855 roku sprowadzono z Konstantynopola ciało zmarłego wieszcza Adama Mickiewicza, spoczął on właśnie na cmentarzu w Montmorency. Choć w 1890 roku szczątki poety uroczyście przeniesiono do Krypt Wawelskich w Krakowie, grobowiec w Montmorency – mieszczący m.in. prochy jego żony Celing z Szymanowskich oraz syna Władysława – pozostaje symbolicznym miejscem hołdu dla twórcy „Pana Tadeusza”.

Dla Szkoły Polskiej w Paryżu, noszącej imię Wieszcza, coroczna obecność w tym miejscu ma wymiar szczególny. Po zakończeniu uroczystej Mszy Świętej reprezentacja uczniów złożyła na grobie patrona wieniec w kształcie serca, przygotowany przez panią Ewę Trestkę. Był to gest głębokiej wdzięczności i pamięci o człowieku, którego słowa przez stulecia kształtowały polską tożsamość.

TRWAŁE ŚWIADECTWO TOŻSAMOŚCI

Wspólna modlitwa społeczności szkolnej, dyplomatów oraz paryskiej Polonii w Montmorency przypomina, że granice naszej narodowej historii sięgają daleko poza granice Polski.

Pielęgnowanie mogił w Montmorency przez najmłodsze pokolenie Polaków mieszkających we Francji to dowód na to, że dziedzictwo Wielkiej Emigracji pozostaje żywe i wciąż inspiruje do kultywowania wartości patriotycznych.

POLONIJNA AGENCJA INFORMACYJNA - KOPIOWANIE ZABRONIONE.
NA PODSTAWIE: Foto: Szkoła Polska im. Adama Mickiewicza przy Ambasadzie RP w Paryżu